حجوم

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص) کشندهء خون. مکنده. || (اِ) فرج زنان بدان جهت که میمکد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). شرم زن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر