حجه

«لغت نامه دهخدا»

[حِجْ جَ] (ع اِ) نرمهء گوش. (منتهی الارب). شحم اذن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر