حجه

«لغت نامه دهخدا»

[حِ ج جَ] (ع اِ) سال. (مهذب الاسماء). (دهار). حول. عام. سنه. || یکبار حج کردن. || نرمهء گوش. و گویند مروارید که در گوش کنند. ج، حِجَج.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر