حجه فروش

«لغت نامه دهخدا»

[حَجْ جِ فُ] (نف مرکب)آنکه به نیابت از میت مستطیع و واجب الحج در ازاء مزدی حج گزارد. معافر(1). (مهذب الاسماء). و غالباً خریداران حج بکسی مراجعه میکنند که خود بحج رفته و از نظر مذهبی مورد اطمینان باشد و چه بسا کسانی در این کار تخصص یافته و بلقب «حجه فروش» شهرت یابند، مانند حاجی ملاباقر تبریزی حجه فروش که داستانی از او در کتاب «النجم الثاقب» حاجی نوری متوفی 1320 ه . ق. و در کتاب مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی (ص551) آمده است. حجه فروش باید از محل سکونت موکل خود (حجه خر) با هزینهء او بسفر حج اقدام کند ولیکن اگر دارائی موکل کفاف همهء این مخارج را ندهد برخی اجازه میدهند که هزینهء سفر حجه فروش فقط از محل میقات تا مکه و بازگشت به میقات پرداخت شود. و این حج را حج میقاتی نامند.
(1) - معافر در اقرب الموارد و منتهی الارب کسی را گویند که همراه کاروان رود و از فضلهء غذای ایشان خورد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر