حجیا

«لغت نامه دهخدا»

[ ] (اِخ) ابن ثوربن ابی حارثه بن عبدالمدان بن جندل بن نهشل بن دارم بن عمروبن تمیم. مادرش رمیله نهمی کنیز بود و از ثور چهار فرزند، در جاهلیت بنام: رباب و حجیا(1) و سویط و اشهب بزاد و همه اسلام آوردند. رجوع به الاصابه ج1 ص110 و ج2 ص59 شود.
(1) - در الاصابه. ج1 ص110 با باء ابجد، و در ج2 ص59 با یای حطی آمده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر