حداء

«لغت نامه دهخدا»

[حِ / حُ] (ع مص) راندن. سوق. حدو. زجر. زجر کردن و راندن شتران را بسرود و آواز. (منتهی الارب). راندن شتران با نغمهء حدی. || حداء لیل نهار را، تابع گردیدن شب روز را. (از منتهی الارب). || حِداء بر، انگیختن بر. (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر