حدائق

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ءِ] (ع اِ) جِ حدیقه. (دهار). (ترجمان عادل منسوب به جرجانی). باغهای پردرخت که گرد آنها دیوار باشد. (غیاث اللغات). بستانها که دیوار دارد. (دهار): در حدائق جد و هزل و حقایق فضایل و فضل ریان گشته. (ترجمهء تاریخ یمینی ص281). این رسالهء(1) که لمعه ای است از بوارق بیان و حدائق بنان او ایراد کرده میشود. (ترجمهء تاریخ یمینی نسخهء خطی ص234).
(1) - متن رساله از نسخهء چاپ 1272 افتاده و در آن چنین است: حدائق بیان او عتبی در اصل کتاب آورده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر