«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع مص) ترک زینت زن که شوهر او وفات کرده. (اقرب الموارد). جامهء سوک پوشیدن زن در عزا و سوگواری شوی. سوک داشتن زن بر مرده. (تاج المصادر بیهقی) (مصادر زوزنی) (مهذب الاسماء). جامهء ماتم پوشیدن: تا آنگاه که عدهء زن منقضی نشده مکلف بحداد است. || (ص اِ) جامه های سیاه و کبود که در سوک پوشند. (اقرب الموارد). جامهء سوک. (مهذب الاسماء). رنگینی جامه های ماتم چون سیاه و کبود : از چه رهگذر است که لباس حداد در بر گرفته اید؟ (ترجمهء تاریخ یمینی چ طهران 1272 ص455). شب خود جامهء حداد بر سر دارد و گریبانی چاک از دو طرف در بر. (ترجمهء تاریخ یمینی، چ طهران ص451). زنان ایامی همه جامهء حداد در بر و بفجع و شیون اندر. (ترجمهء تاریخ یمینی چ طهران ص 454). || جِ حدید؛ السنه حداد و سیوف حداد. (منتهی الارب). چیزهای تیز.