«لغت نامه دهخدا»
[حَدْ دا] (ع ص، اِ) دربان. دروان. (مهذب الاسماء). بواب: لایقاس الملائکه بالحدادین. (ابوبکربن ابی قحافه).(1) حاجب. دربان. (ناظم الاطباء) || زندانبان. بندیوان. سجان. (اقرب الموارد). ج، حدادون و حدادین. || آهنگر. قین. (منتهی الارب). نسبت است به بیع و شراء و عمل حدید. (سمعانی). بائع الحدید و معالج آن. (اقرب الموارد). || زَرّاد. (اقرب الموارد) (از لسان العرب) : نبینی که پولاد را چون ببرد چو صنعت پذیرد ز حداد سوهان. ناصرخسرو. کردهء قصار پس عقوبت حداد این مثل است آن اولیای صفاهان.خاقانی. || مقابل تعزیر. حدزن. حدزننده. (ناظم الاطباء). حدراننده. ج، حدادون و حدادین. || خَمّار. (تاج العروس). می فروش. (1) - چون این آیت نازل شد: لواحه للبشر، علیها تسعه عشر (قرآن 74/30)، ابوالاشد که از منکران عرب و متکبران بی ادب بود گفت: انا اکفی ثمانیه عشر فا کفونی کلکم واحداً. گفت: از آن نوزده زبانیه که بر در دوزخ باشند من هژده را کفایت کنم، شما جملهء عرب یکی را کفایت کنید. چون امیرالمؤمنین... ابوبکر (رض) این سخن بشنید بر زبان راند: لایقاس الملائکه بالحدادین، یعنی ملائکهء معصوم را با دربانان عهد، قیاس نتوان کرد و حداد بواب را خوانند از بهر آنکه معنی حد منع است و بواب مانع است مر مردمان را از در آمدن سرای. (لباب الالباب عوفی چ براون ج1 ص45).