«لغت نامه دهخدا»
[حَ دَ] (ع ص، اِ) گوزی پشت. (منتهی الارب). گوژی. کوزی. فرورفتن سینه با برآمدن پشت. برآمدن پشت با فرورفتن سینه و شکم. کوژی. برآمدن پشت و فروشدن سینه. گوژپشت گردیدن. کوزپشتی. مقابل قعس. || گیاه بهمی که ریخته متراکم گردد. || سختی سرما. || حدب الامور؛ کارهای دشوار. || زمین بلند سنگ و گل آمیخته. (منتهی الارب). کقوله تعالی : من کل حدب ینسلون. (قرآن 21/96). ج، حِداب. (منتهی الارب). بالا. (ترجمان عادل منسوب به جرجانی). || پشتهء ریگ. || تراکب آب در روانی. || نشان در پوست. (منتهی الارب). نشان چیزی که بر پوست ظاهر شود. || گیاهی یا گیاه نصی. (منتهی الارب). || عیبی است که در اسب حاصل شود در پشت او مانند کوژی در انسان. (صبح الاعشی ج2 ص27).