«لغت نامه دهخدا»
[حُ دا] (ع اِ) سرودی که شتربانان عرب سرایند شتران را تا تیز روند : نبینی شتر بر حدای عرب که چونش برقص اندر آرد طرب. سعدی (بوستان). منزل سلمی که بادش هردم از ما صد سلام پر حدای(1) ساربانان بینی و بانگ جرس. حافظ. (1) - در چ قزوینی (ص 181): پر صدای.