«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع اِ) سیدریطس(1). ابن بیطار آنرا بغلط سندریطس آورده و لکلرک در ترجمهء خود گوید صحیح آن سیدریتیس است. (لکلرک ج3 ص298 و ج1 ص423). (1) - Siderites.