حدیر

«لغت نامه دهخدا»

[حُ دَ] (اِخ) یکی از لشکریان پیغمبر بود. (الاصابه ج1 ص331 قسم اول). از نافع از ابن عمر روایت است که پیغمبر (ص) لشکری فرستاد، و در آن لشکر مردی بود که او را حدیر میگفتند و این سال آنان را از کمی طعام سختی رسیده بود. پیغمبر آنان را توشه داد جز حدیر که فراموشش شد. حدیر با شکیبائی و چشم داشت ثواب بیرون شد و در عقب شترسواران میرفت و میگفت «لااله الاالله و اللهاکبر و الحمدلله و سبحان الله و لاحول و لاقوه الا بالله» و میگفت ای خدا این گفتار نیکو توشه باشد و پیوسته در آخر قافله این اذکار تکرار میکرد. پس جبرئیل نزد پیغمبر (ص) آمد و گفت پروردگارم مرا بسوی تو فرستاده و آگاهت میسازد که تو همهء اصحاب خویش توشه دادی و حدیر را فراموش کردی و او در آخر شترسواران ذکر میگوید، این ذکر وی برای او در روز قیامت نوری است میان آسمان و زمین. او را توشه ای بفرست. پیغمبر (ص) مردی را بخواند و توشهء حدیر بدو داد و او را فرمود چون به حدیر رسد آنچه گوید بخاطر بسپارد و آنگاه که توشه بدو دهد آنچه گوید بخاطر سپارد و او را بگوید که پیغمبر (ص) تو را سلام میرساند و خبر میدهد که فراموش کرد تو را توشه دهد و خدا جبرئیل را بفرستاد و تو را بیاد آورد. آن مرد بسوی حدیر رفت، وی همچنان میگفت «لااله الاالله و اللهاکبر و سبحان الله و الحمدلله و لاحول و لاقوه الا بالله... خدایا این خوب توشه باشد». پس بدو نزدیک شد و ویرا گفت پیغمبر (ص) تو را سلام میرساند و مرا با توشه بسوی تو فرستاد و فرمود همانا من تو را فراموش کردم و جبرئیل از آسمان بسوی من آمد و تو را بیاد من آورد. حدیر خدا را بستود و بر پیغمبر درود فرستاد، آنگاه گفت الحمدلله رب العالمین، پروردگارم مرا از فراز هفت آسمان و از بالای عرش یاد کرد و بر گرسنگی و ناتوانی من رحمت آورد. خدایا چنانکه حدیر را فراموش نکردی چنان کن که حدیر تو را فراموش نکند. پس آن مرد آنچه حدیر گفته بود بخاطر سپرد و بسوی پیغمبر برگشت و ویرا به آنچه از حدیر شنیده بود خبر داد. پیغمبر فرمود تو اگر سر خود بسوی آسمان بلند میکردی میدیدی که این گفتار او را نوری درخشان است میان آسمان و زمین. (صفه الصفوه ج1 صص 312 - 313).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر