«لغت نامه دهخدا»
[حُ دَ] (اِخ) اسلمی یا سلمی، ابوفوزه یا ابوفروه. ابن حبان او را در تابعین آورده است. (الاصابه ج1 ص331 قسم اول). در بعضی از تواریخ او را به «صاحب الفرس المجروح و الرمح الثقیل» توصیف کرده اند. (قاموس الاعلام ترکی).