حذر داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ذَ تَ] (مص مرکب)برحذر بودن. محتاط بودن. پرهیز کردن :
ای خردپیشه حذر دار از جهان
گر بهوشی پند حجت کار بند.ناصرخسرو.
گرت هوش است و هنگ، دار حذر
ای خردمند از این عظیم نهنگ.ناصرخسرو.
حذر دار از عقاب آز ازیرا
که پرزهراب دارد چنگ و منقار.
ناصرخسرو.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر