«لغت نامه دهخدا»
[حَ ذَ گِ رِ تَ] (مص مرکب)عبرت گرفتن. برحذر شدن. احتیاط کردن : ز چشم خلق فتادم هنوز و ممکن نیست که چشم خلق من از عاشقی حذر گیرد. سعدی. پایم از قوت رفتار فرو خواهد رفت خنک آنکس که حذر گیرد و نیکو برود. سعدی.