«لغت نامه دهخدا»
[حَ ذَ] (ع مص) حذل عین؛ افتادن مژه و روان شدن آب از آن و سرخ شدن و دمیدن جای مژه. (منتهی الارب). ریزنده شدن مژه و سرخ شدن و دمیدن جای مژه. بریزیدن مژه. (تاج المصادر بیهقی). || (اِمص) آماس و سرخی چشم با روانی آب. (منتهی الارب).