حذیق

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص) نعت است از حذق و حذاقت. صفت از حذق. محذوق. (منتهی الارب). بریده شده. (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر