حذیم

«لغت نامه دهخدا»

[حِذْ یَ] (ع ص) قاطع. (معجم البلدان). بُرنده. بُران. بُرا. || دانای ماهر در کار. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر