«لغت نامه دهخدا»
[حِذْ یَ] (ع اِ) پاره ای گوشت بدرازا بریده. || بهره ای از غنیمت. || پاره ای از هر چیزی. و در حدیث است: انها [ ای فاطمه (ع) ] حذیه منی.