حراث

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ع اِ) تیر تمام ناتراشیده. || بیخ پیکان. ج، اَحْرِثه. || رفتن جای چله در سوفار تیر. (منتهی الارب). جای چله یعنی زه در سوفار تیر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر