«لغت نامه دهخدا»
[حُ] (اِخ) موضعی است به نزدیکی مکه در میان مشاش و غمیر و بالای ذات عرق و دست راست راه مکه - عراق و گویند که عُزّی در آنجا بود. (معجم البلدان). ابن العباس اللهبی گوید : أ تعهد من سلیمی ذات نُؤْیٍ زمان تحللت سلمی المراضا کأن بیوت جیرتهم فأبصر علی الازمان تحتل الریاضا کوقف العاج تحرقه حریق کما نحلت مغربله رحاضا و قد کانت و للایام صرف تدمن من مرابعها حراضا.(معجم البلدان).