حرافت

«لغت نامه دهخدا»

[حَ فَ] (ع مص) حَرافه. تندی. زبان گزی. (منتهی الارب). تیزی. (ذخیرهء خوارزمشاهی). حمز. لذعه. تیزطعم شدن. تیزی آنکه خورند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر