حراقد

«لغت نامه دهخدا»

[حَ قِ] (ع ص، اِ) جِ حَرْقَده. شتران اصیل و نجیب. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر