«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ص مرکب) آنکه رزق مقسومش ضایع و تباه گردد. تنگ روزی : می ده که من حرام روزی خونابه خورم کدام روزی.نظامی (الحاقی). || آنکه از حرام اعاشه کند. آنکه از حرام هزینه کند.