حرامزاده

«لغت نامه دهخدا»

[حَ دَ / دِ] (ن مف مرکب / ص مرکب) سِنْد. (صحاح الفرس) (دهار). سنده. سندره. (صحاح الفرس). ابن زنیه. ابن غیه. ولدالزنا. زنازاده. مول. زادهء حرام. زادهء زنا. ناپاکزاد. ناپاکزاده. خشوک. ولد حرام. فغاک. سنداره. جامغول. خشتوک. نغل. (دهار). زنیم. (دهار) (ترجمان عادل). بدنژاد. لقیط. دعی. ابن نحسر. (المرصع). ابن النکوح. ابن الهجول. ابن الهلوک. ابن احلام النیام. ابن بهشه. ابن الجریع. ابن الدموک. ابن الدمون. ابن الطریق. ابن عجل عجل. ابن العروک. ابن العریکه. ابن فریه. ابن کسیب. ابن اللیل. (المرصع). ابن مدینه ملصق. (دهار). مدغدغ. بداصل. بدگوهر. بدگهر. ج، حرامزادگان :شیرویه گفت پدرم چه گفت در آن حالت؟ گفت حرامزاده کسی است که کشندهء پدر خود را نکشد. (قصص الانبیاء حواشی ص226). گفت آمده ام تا ترا بکشم، گفت حرامزاده باشد آنکس که کشندهء پدر را نکشد. (قصص الانبیاء جویری ص226). خلیفه چون این سخن از جعفر بشنید... گفت وای بر آن حرام زاده. (تاریخ بخارا). بوزنه دانست که خوک حرامزاده و کارافتاده است. (سندبادنامه ص169).
گفت خیر ای حرامزادهء خس
هست خونت حلال بر همه کس.نظامی.
گفت باز این حرام زادهء خام
کرد بر من سلام خویش حرام.نظامی.
گفت چه حرامزاده قومند سگ را گشاده و سنگ را بسته. (گلستان). و در بعض نسخ: گفت این چه حرامزاده مردمند که سگ گشوده و سنگ را بسته اند. (گلستان).
اشک ریای زاهدان ریخت به خانهء خدا
قحبه به مسجد افکند طفل حرامزاده را.؟
- گِلِ حرامزاده؛ گِلی مخلوط به آهک برای سد راهها و درزهای نفوذ آب.
-امثال: حرامزاده یک زا دارد زنوزی دو زا.
|| خبیث. نجس. ناپاک. حرام :
با اینکه حلال تست باده
پهلو کن از آن حرام زاده.نظامی (الحاقی).
و گاه در شعر تخفیفاً، حرامزاد به کار رفته است :
گر زینکه بشوی دل ندادم
آخر نه چنان حرام زادم.نظامی (الحاقی).
کز تو بنظاره دل نهادم
گر زین گذرم حرام زادم.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر