حرام لقمه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ لُ مَ / مِ] (ص مرکب) آنکه مال حرام خورد. آنکه لقمهء شبهه میخورد. || آنکه از لقمهء حرام شبهه ناک بوجود آمده باشد. دشنام گونه ای است بمزاح. گربز. و درست این کلمه به معنی اصطلاحی «بغیض» عرب است. عباسه بار نخست که با جعفر تنها تصادف می کند به او «یا بغیض» خطاب می کند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر