حرام نمکی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ نَ مَ] (حامص مرکب)ناسپاسی. نمک ناشناسی. نمک نشناسی. کافری. کافرنعمتی. نمک کوری. کفران : او را در قلعه راه بداد و حرام نمکی ظاهر ساخت. (تذکرهء دولتشاه ص364).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر