«لغت نامه دهخدا»
[حَ نَ مَ] (حامص مرکب)ناسپاسی. نمک ناشناسی. نمک نشناسی. کافری. کافرنعمتی. نمک کوری. کفران : او را در قلعه راه بداد و حرام نمکی ظاهر ساخت. (تذکرهء دولتشاه ص364).