«لغت نامه دهخدا»
[حَرْ را] (اِخ) احمدبن ابی الفتح بن ابی بکر اصفهانی، مکنی به ابوالشکر. از ابوالعباس احمدبن محمد بن حسین خیاط و ابوالقاسم عبدالرحمان بن ابی عبدالله بن منده و محمودبن جعفر کوسج و جز ایشان حدیث شنید. یاقوت از سمعانی نقل کند که گفت در اصفهان از گفتهء وی حدیث نوشتم و در همانجا در رجب 543 ه . ق. درگذشت. (معجم البلدان).