«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع اِ) میان سرای. (مهذب الاسماء). رجوع به حَرا شود. || آواز فروختگی آتش. (منتهی الارب). || آواز وزیدن باد بر درخت. || آواز رفتن آب. (منتهی الارب).