حرجوان

«لغت نامه دهخدا»

[حَ جَ] (اِ)(1) حَرجُل. ملخ بی بال. صاحب اختیارات بدیعی گوید: آنرا حرجل خوانند و آن ملخیست که بال ندارد و ستبر بود، چون بگیرند غیر پخته نمک سود و خشک کنند و به شراب بیاشامند، گزندگی عقرب را بغایت نافع بود و باید که کهن نبود - انتهی. و مؤلف برهان گوید: بلغت یونانی نوعی از ملخ است که بال و پر ندارد و آنرا گرفته پزند و با نمک بخورند - انتهی.
(1) - Asyracos.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر