حرز شفا

«لغت نامه دهخدا»

[حِ زِ شِ / شَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) تعویذی که جهت شفای از مرض بندند :
خط کفش حرز شفا، تیغش در او عین الصفا
چون نور مهر مصطفی جان بحیرا داشته.
خاقانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر