حرزگاه

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (اِ مرکب) پناهگاه. پناه. حِرز :
جای در حرزگاه جان دارد
بر زمین حکم آسمان دارد.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر