«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع مص) شکار سوسمار. (منتهی الارب). حرش ضَبّ؛ صید کردن سوسمار. (تاج المصادر). || خراشیدن. (تاج المصادر) (منتهی الارب). || حرش جاریه؛ آرامش با وی. گائیدن دختر. (از منتهی الارب). || درشت شدن پوست. || برآغالیدن. برانگیختن کسی را بر چیزی.