«لغت نامه دهخدا»
[حَ رِ] (ع ص) مرد بیمار برجای ماندهء گداخته جسم که برخاستن نتواند. || آنکه اندوه یا عشق تن او گداخته بود. || آنکه او سلاح ندارد. || مرد بیمار فاسدرای.