«لغت نامه دهخدا»
[حُرْ رِ مِ] (اِخ) محمد بن حسن بن علی بن حسین مشغری. در 8 رجب 1033 ه . ق. در مشغر جبل عامل متولد گردید و تا سن چهل سالگی در کشور سوریه و جبل عامل نزد استادان شیعی تعلیم یافت و دو بار به حج رفت و سپس به عراق و خراسان رهسپار گردید، و به منصب شیخ الاسلامی و قاضی القضاتی مشهد منصوب شد، و دو بار نیز از اینجا به حج رفت. و در اصفهان مورد احترام محمدباقر مجلسی و شاه صفوی قرار گرفت. او راست: اثبات الهداه بالنصوص و المعجزات. الاثنی عشریه فی ردالصوفیه. الاجازات. احوال الصحابه. اربعین حدیث. ارجوزه ای در ارث. ارجوزه ای در زکات. ارجوزه ای در هندسه. امل الاَمل فی علماء جبل عامل که در 1302 ه . ق. در تهران بچاپ سنگ و بار دیگر در 1306 ه . ق. چاپ شده است، و در آن 209 تن از علماء معرفی شده اند. تذکره المتبحرین فی ترجمه العلماء المتأخرین که مانند ذیل برای فهرست شیخ طوسی نگاشته و در آن یکهزار و صد و ده تن و یکهزار و پانصد و هفده کتاب معرفی شده است. بدایه الهدایه که ملخص «هدایه الامه» است، و این منتخب از «وسائل الشیعه» است. تفصیل وسائل الشیعه که به وسائل معروف است. وی در این کتاب همهء اخباری را که در قرن چهارم در کتب ستهء(1) شیعه گرد آمده بود یکجا گرد آورد و روایاتی بسیار بر آنها افزود، و تا کنون سه مرتبه چاپ شده است. التنبیه فی التنزیه. تواترالقرآن. الجواهر السنیه، در احادیث قدسی. دیوان شعر در بیست هزار بیت. صحیفهء ثانیه، ذیل صحیفهء سجادیه است. الفصول المهمه. الفوائد الطوسیه. کشف التعمیه. وفات شیخ حر در 11 رمضان 1104 ه . ق. در مشهد واقع شد و در صحن امام هشتم شیعه نزدیک در مدرسهء میرزا جعفر مدفون گشت. (از روضات ص644) (از سلافه العصر ص367) (از ذریعه) (از ریحانه الادب). (1) - کتب سته عبارت است از اصول اربعه: کافی، من لایحضره الفقیه، تهذیب، استبصار و کتاب المحاسن برقی و کتاب قرب الاستاد.