«لغت نامه دهخدا»
[حُ فُسْ سُ] (ع اِ مرکب)حرف مشرفی. حرف بابلی. تلسفی(1). اسارون. خردل فارسی. حشیشه السلطان. صناب بری. خرفق. خرفوق. حرف. (ابن بیطار). داود ضریر انطاکی گوید: حرف السطوح ما ینبت فی الحیطان و الدور منبسطاً علی الارض متشرف ورقه اذا کبر و یخرج ثمره کالفلکه دقیقه الجانبین، داخلها حب ابیض. (1) - Thelaspi.