«لغت نامه دهخدا»
[حَ فِ تَ / تُو] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)(1) حرف تکریر عدد. پساوند توزیع. گاف و الف و نون که در پایان اعداد اصلی درآید و آنها را به عدد توزیعی بدل کند، و معنی تکرار عدد را رساند. شمس قیس در عنوان حرف نسبت و تکریر اعداد گوید: چون به اواخر اعداد درآید تکریر عدد فایده دهد، چنانکه دوگان و سِگان و چهارگان دودو و سه سه و چهارچهار. (المعجم فی معاییر اشعارالعجم صص 175-177). و در عربی مَثْنی و ثُلاث و رُباع بکار رفته است. (قرآن 4/3). (1) - این گونه حرفها پساوند نامیده میشود. رجوع به پساوند شود.