حرف ظرف

«لغت نامه دهخدا»

[حَ فِ ظَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) پساوند ظرف. شمس قیس گوید: دال و الف و نونی است که در اواخر اسماء فایدهء ظرفیت دهد، چنانکه قلمدان و نمکدان و آبدان. (المعجم فی معاییر اشعارالعجم ص175). رجوع به «دان» شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر