«لغت نامه دهخدا»
[حَ فِ ظُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حرف خلق. در مقابل حرف حق. نزد اهل جفر در مقابل حرف نورانی است. رجوع به حرف نورانی شود.