«لغت نامه دهخدا»
[حَ فِ گُ دَ / دِ زَ دَ](مص مرکب) سخن بزرگتر از دهان زدن. بر زبان راندن سخنی که شخصیت گوینده را بزرگتر از واقع نشان دهد، برای خودنمائی.