«لغت نامه دهخدا»
[حَ فِ مُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) سخن پوچ. سخن بی پا. حرف پوچ. گفتهء بیهوده. حرف بی هوده. حرف بی ارزش. || بی ارزش از هر چیز که باشد.