«لغت نامه دهخدا»
[حِ فَ] (ع اِ) پیشه. (دهار). شغل. حرفت. صناعت که روزی بدان بدست آرند. کار. کسب. -امثال: حرفه آموزی از حرقت مفلسی نسوزی. (جامع التمثیل). || تیزی. تندی. || طعمه.