حرقوه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ قُ وَ] (ع اِ) اعلای کام از حلق. (منتهی الارب). بالای لهات. بالای لهات از حلق. || استخوان سر سُرین. (منتهی الارب). حرقفه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر