«لغت نامه دهخدا»
[حُ مَ نِ تَ] (مص مرکب) حرمت نگه داشتن. حرمت داشتن. حرمت کردن : آل پیمبر است مرا پیشرو کنون از آل او متاب و نگه دار حرمتش. ناصرخسرو.