«لغت نامه دهخدا»
[حُ] (ع اِ) جِ حَرْب. رزمها. جنگها. کارزارها : با لشکری خبیر به تجارب خطوب و بصیر به عواقب حروب... بدان حدود رفتند. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1272 ه . ق. طهران ص342). -امثال: الحروب سِجال. لا شجاعه قبل الحروب.