«لغت نامه دهخدا»
[حُ فِ بَ دَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) حرفهائی که قابل تبدیل به حرف دیگر هستند، در هنگام ادغام و یا در غیر ادغام. قسم اول چهارده حرفند که همان حروف زائد (حروف سئلتمونیها) میباشد به استثنای سین و به اضافهء ج ذ ط ص ز. و فیروزآبادی صاحب قاموس آنها را در جملهء «أنجدته یوم صال زط» گرد آورده است. و قسم دوم که در غیر ادغام است بیست ویک حرف است و فیروزآبادی آنها را در جملهء «بجد صرف شکث أمن طی ثوب عزته» گرد آورده است. و رجوع به تاج العروس مادهء بدل شود.