«لغت نامه دهخدا»
[حُ فِ چَ / چِ مَ / مِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) حروف صاحب دایره، که در کتابت دائره داشته باشد، چون جیم و حاء و خاء و سین و شین و صاد و ضاد، یا صاد و ضاد و طاء و ظاء و مانند آن. (غیاث).