«لغت نامه دهخدا»
[حُ فِ ذُلْ لَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حروفی که از طرف زبان و لب درآید و آن شش حرف است، سه تای آنها ذلقیه است: ل، ر، ن، و سه تای دیگری شفهی باشند: ب، ف، م. (تاج العروس از ابن سیده و صاغانی و ابن جنی). رجوع به حروف ذلاقه شود.