«لغت نامه دهخدا»
[حُ فِ دَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اَحْرُف الزیاده. حرفهائی است که در جمله بندی زبان عرب بکار رود و معنی ندارد و معنایی بر جمله نیفزاید: ان. ان. ما. لا. من. ب. ک. رجوع به القواعد الجلیه و کتب دیگر ادب عرب شود. || حروف زائده. حرفهائی که در برخی از صیغه های یک ریشه وجود داشته باشد و در برخی نباشد. رجوع به حرف زائد و حروف «سئلتمونیها» شود.